آلبوم موسیقی نواخته های نورعلی برومند اثر نورعلی برومند نشر ماهور

درباره ی این اثر، به قلم علی کاظمی می خوانیم:«چگونه سامان دادن به یک برنامه ی موسیقایی، از دو منظر فرم و محتوا، همواره یکی از موضوعات داغ و مناقشه برانگیز موسیقی دستگاهی در سده ی اخیر بوده و هست. منظورم از فرم در اینجا بیشتر نحوه ی چیدمان قطعات ضربی در کنار بخش ساز و آواز است و مرادم از محتوا چیستی ماده ی صوتی؛ که به ویژه میزان دوری و نزدیکی آن به ردیف موسیقی دستگاهی بحث اصلی من در این نوشتار کوتاه است. نورعلی خان برومند به عنوان یکی از مهم ترین راویان ردیف موسیقی دستگاهی ایران در این سی دی به اجرای سه برنامه ی موسیقی پرداخته است. اجرایی را می توان برنامه ی موسیقی نامید که مجری، پیش از آغاز نخستین نغمه و زخمه، می داند که قرار است یک موسیقی چند دقیقه ای که احتمالاً به لحاظ فرم یا محتوا از چند بخش درست شده است، با یا بدون طرح قبلی، برای یک مخاطب خاص اجرا کند. از شواهد چنین پیداست که این سه اجرا دارای چنین مختصاتی هستند؛ حتا اگر از شکل اجراها هم نتوانیم به این اطمینان برسیم دست کم از صحبت های پیش و پس از دو اجرای تار و سه تار می توان به این قطعیت رسید. اهمیت این سه برنامه ی موسیقی و تحلیل فرم و محتوای آنها در این است که ما را با ذهنیت استاد برومند درباره ی بداهه نوازی، که مواضع سخت گیرانه ای هم درباره ی آن دارند، بیشتر آشنا می کند. مبحثی که در این میان بیش از همه اهمیت پیدا می کند، و بحث کلیدی من در این یادداشت است، میزان پایبندی استاد برومند به ردیف در اجرای یک برنامه ی موسیقی است. برای کسانی که آشنایی کلّی (نه لزوماً کامل) با استاد و چهارچوب های فکری و دیدگاه او درباره ی موضوعات مختلف موسیقی دستگاهی دارند نحوه ی مواجهه ی وی با ردیف در این سه برنامه بی گمان جالب توجه و قابل تأ ...مشاهده ادامه مطلبدرباره ی این اثر، به قلم علی کاظمی می خوانیم:«چگونه سامان دادن به یک برنامه ی موسیقایی، از دو منظر فرم و محتوا، همواره یکی از موضوعات داغ و مناقشه برانگیز موسیقی دستگاهی در سده ی اخیر بوده و هست. منظورم از فرم در اینجا بیشتر نحوه ی چیدمان قطعات ضربی در کنار بخش ساز و آواز است و مرادم از محتوا چیستی ماده ی صوتی؛ که به ویژه میزان دوری و نزدیکی آن به ردیف موسیقی دستگاهی بحث اصلی من در این نوشتار کوتاه است. نورعلی خان برومند به عنوان یکی از مهم ترین راویان ردیف موسیقی دستگاهی ایران در این سی دی به اجرای سه برنامه ی موسیقی پرداخته است. اجرایی را می توان برنامه ی موسیقی نامید که مجری، پیش از آغاز نخستین نغمه و زخمه، می داند که قرار است یک موسیقی چند دقیقه ای که احتمالاً به لحاظ فرم یا محتوا از چند بخش درست شده است، با یا بدون طرح قبلی، برای یک مخاطب خاص اجرا کند. از شواهد چنین پیداست که این سه اجرا دارای چنین مختصاتی هستند؛ حتا اگر از شکل اجراها هم نتوانیم به این اطمینان برسیم دست کم از صحبت های پیش و پس از دو اجرای تار و سه تار می توان به این قطعیت رسید. اهمیت این سه برنامه ی موسیقی و تحلیل فرم و محتوای آنها در این است که ما را با ذهنیت استاد برومند درباره ی بداهه نوازی، که مواضع سخت گیرانه ای هم درباره ی آن دارند، بیشتر آشنا می کند. مبحثی که در این میان بیش از همه اهمیت پیدا می کند، و بحث کلیدی من در این یادداشت است، میزان پایبندی استاد برومند به ردیف در اجرای یک برنامه ی موسیقی است. برای کسانی که آشنایی کلّی (نه لزوماً کامل) با استاد و چهارچوب های فکری و دیدگاه او درباره ی موضوعات مختلف موسیقی دستگاهی دارند نحوه ی مواجهه ی وی با ردیف در این سه برنامه بی گمان جالب توجه و قابل تأمل خواهد بود.»خلاصهمتن: علی کاظمینوازندگاندستگاه ماهور و آواز بیات اصفهان: نورعلی برومند دستگاه شور: احمد نکوزادعنوان قطعاتدستگاه ماهور (سه تار) دستگاه شور (تار) آواز بیات اصفهان (سنتور)فرمتAudio Discناشرماهورسال تولید۱۳۹۶شماره پروانه یا مجوز۶۶۷۱مرجع صادر کنندهوزارت فرهنگ و ارشاد اسلامینوع بسته بندیشیشهتعداد دیسک۱تعداد قطعه۳