شیرخشت ماده خنک کننده فراورده های بان

شیرخشت به عنوان یک ملین خوب، تب بر و ماده خنک کننده در طب سنتی ایران مورد استفاده قرار می گیرد. جناب ابن سینا در کتاب قانون در مورد شیرخشت چنین گفته است: «شیرخشت یا شیرخشک، شبنمی است که در هرات بر درخت بید و گون کتیرا می نشیند. دارای مزاج معتدل است. دارای اثر مسهلی و دیگر خواص مشابه ترنجبین، ولی از آن قوی تر است و خاصیت زداینده دارد.» شیرخشت جزء انگبین های دارویی است و با انگبین های غذایی گز انگبین و گز علفی متفاوت می باشد و فرق آن بیشتر در خاصیت مسهلی آن هاست. زیرا به مقدار زیاد خاصیت اسهالی دارد، ولی اسهال شیرخشت بدون اذیت و اضطراب است و پس از آنکه معده را پاک کرد، تولید یبوست نمی نماید. ابوبکر محمدبن زکریای رازی در کتـاب الحاوی خـواص شیرخشت را بدین صورت مطرح می کند: «طعم آن شیرین و در آخر تلخ است. به مقدار ۱۵-۱۰ گرم به عنـوان ملـین و ۶۰-۴۰ گرم به عنوان مسهل در طب استعمال می شـود.»