آلبوم موسیقی روز ششم اثر امانوئل ملیک اصلانی و مهران روحانی نشر ماهور

در ابتدا باید گفت که هیچ تعریف یا توصیف خاصی از دو قطعه ی ارکستری امانوئل ملیک اصلانیان در دست نیست. اگرچه نت های دست نوشته ی این آثار در اختیار من قرار گرفته، اما متنی که بتوان به آن توجه و اعتماد کامل داشت و به هر شکلی بازگو کننده ی چگونگی تصنیف این دو اثر باشد، به دستم نرسیده است؛ از این رو به بیان چند نکته ی کلّی در مورد آنها خواهم پرداخت..«واریاسیون هایی روی رقص محلی برای ارکستر» در واقع بازنویسی قطعه ای با همین نام برای پیانو است که در سال ۱۹۴۳ نوشته شده است. ملیک اصلانیان در سال های اول بعد از انقلاب، برای تهیه ی نوار کاستی از آثارش، نسخه ای از اثر مذکور را که روی نوار ضبط صوت با سرعت بالا و توسط ارکستر سمفونیک هامبورگ ضبط شده بود، در اختیار من قرار داد. بنابراین با قاطعیت می توانم بگویم تنظیم ارکستری این اثر در سال هایی نزدیک به زمان تصنیف آن به صورت پیانویی بوده است.. بیشتر موسیقی دانان ایرانی کم و بیش شناختی ساده و گذرا و حتا ابتدایی با قطعه ی «پروانه»  ملیک اصلانیان دارند. این قطعه که تلفیقی از تکنیک موسیقی اروپایی، چهارگاه و هارمونی معاصر است در سال ۱۹۵۴ و بعد از بازگشت او از آلمان نوشته شده است. برای اصلانیان پروانه مصداق عاشقی است که مستانه به سمت نیستی می رود. مطالعه و تحقیقات فلسفی او در آلمان زمینه ی مساعدی بود تا دیدگاه مولانا جلال الدین رومی، داستان ابن سینا و طبابت او و رموز ادبیات عرفانی ایران را زمینه پرداز اثری مستحکم، با وقار و مملو از زیبایی قرار دهد و با آگاهی جدیدی که از موسیقی ایران یافته بود «پروانه» را خلق کند. او با به کار گیری تکنیک های غربی و آمیختن آن با موسیقی عرفانی ایران، برداشت عاشقانه ای از پرواز پروانه به طرف آتش و سوختن عاشقانه ی او ار ...مشاهده ادامه مطلبدر ابتدا باید گفت که هیچ تعریف یا توصیف خاصی از دو قطعه ی ارکستری امانوئل ملیک اصلانیان در دست نیست. اگرچه نت های دست نوشته ی این آثار در اختیار من قرار گرفته، اما متنی که بتوان به آن توجه و اعتماد کامل داشت و به هر شکلی بازگو کننده ی چگونگی تصنیف این دو اثر باشد، به دستم نرسیده است؛ از این رو به بیان چند نکته ی کلّی در مورد آنها خواهم پرداخت..«واریاسیون هایی روی رقص محلی برای ارکستر» در واقع بازنویسی قطعه ای با همین نام برای پیانو است که در سال ۱۹۴۳ نوشته شده است. ملیک اصلانیان در سال های اول بعد از انقلاب، برای تهیه ی نوار کاستی از آثارش، نسخه ای از اثر مذکور را که روی نوار ضبط صوت با سرعت بالا و توسط ارکستر سمفونیک هامبورگ ضبط شده بود، در اختیار من قرار داد. بنابراین با قاطعیت می توانم بگویم تنظیم ارکستری این اثر در سال هایی نزدیک به زمان تصنیف آن به صورت پیانویی بوده است.. بیشتر موسیقی دانان ایرانی کم و بیش شناختی ساده و گذرا و حتا ابتدایی با قطعه ی «پروانه»  ملیک اصلانیان دارند. این قطعه که تلفیقی از تکنیک موسیقی اروپایی، چهارگاه و هارمونی معاصر است در سال ۱۹۵۴ و بعد از بازگشت او از آلمان نوشته شده است. برای اصلانیان پروانه مصداق عاشقی است که مستانه به سمت نیستی می رود. مطالعه و تحقیقات فلسفی او در آلمان زمینه ی مساعدی بود تا دیدگاه مولانا جلال الدین رومی، داستان ابن سینا و طبابت او و رموز ادبیات عرفانی ایران را زمینه پرداز اثری مستحکم، با وقار و مملو از زیبایی قرار دهد و با آگاهی جدیدی که از موسیقی ایران یافته بود «پروانه» را خلق کند. او با به کار گیری تکنیک های غربی و آمیختن آن با موسیقی عرفانی ایران، برداشت عاشقانه ای از پرواز پروانه به طرف آتش و سوختن عاشقانه ی او ارائه می کند.. باله ی روز ششم داستان روز ششم خلقت به روایت عهد عتیق است. این داستان قدیمی و تکراری که هم ساده و ابتدایی و هم پندآموز و پُر نکته است، مجموعه ای است از اشارات و بشاراتی که نکاتی بس دقیق و شگفت انگیز را در خود جای داده و گویا هر انسانی وقتی با آن روبرو می شود یک بار دیگر خود را تجربه می کند و در محک آزمایش قرار می دهد.خلاصهموسیقی: امانوئل ملیک اصلانیان مهران روحانینوازندگانارکستر فیلارمونیک صوفیه اسلاویل دیمیتروف، رهبرعنوان قطعاتواریاسیون هایی روی رقص محلی (امانوئل ملیک اصلانیان) پروانه (امانوئل ملیک اصلانیان) باله ی روز ششم، پرده ی اول (مهران روحانی) باله ی روز ششم، میان پرده (مهران روحانی) باله ی روز ششم، پرده ی دوم (مهران روحانی)فرمتAudio Discناشرماهورسال تولید۱۳۹۷شماره پروانه یا مجوز۲۱۹۱۳مرجع صادر کنندهوزارت فرهنگ و ارشاد اسلامینوع بسته بندیشیشهتعداد دیسک۱تعداد قطعه۵