دعا صلوات شعبانیه مدل ۰۱

صلوات شعبانیه دعایی نقل شده از امام سجاد(ع) که مستحب است در هر روز ماه شعبان هنگام ظهر شرعی و نیز شب نیمه شعبان خوانده شود. مضمون اصلی این صلوات بیان جایگاه اهل بیت(ع) و تأکید بر ولایت ایشان است. شیخ طوسی در مصباح المتهجد[۱] نقل کرده است که امام سجاد(ع) در هر روز ماه شعبان هنگام زوال و نیز در شب نیمه شعبان این صلوات را می خوانده است. کتاب های دیگر مثل اقبال الاعمال[۲] و جمال الاسبوع[۳] آن را از شیخ طوسی نقل کرده اند. آنچه در جمال الاسبوع نقل شده تفاوت هایی با سایر روایت ها دارد. در مفاتیح الجنان نیز این دعا در اعمال مشترکه ماه شعبان نقل شده است. و مولی احمد واعظ یزدی ( متوفی ۱۳۱۰ق ) کتابی به نام «شرح دعای شجرة النبوة» در شرح صلوات شعبانیه نوشته است و این کتاب مشتمل بر هشت هزار بیت شعر است.[۴] در این دعا عبارت صلوات چندین بار تکرار شده است. خواننده این عبارات از خداوند می خواهد که درود خویش را بر حضرت محمد(ص) و خاندان او نازل کند. آنچه در صلوات شعبانیه آمده بیشتر تأکید بر جایگاه اهل بیت پیامبر(ص) و امامان شیعه است. اهل بیت پیامبر(ص)، گنجینه علم، محل رفت و آمد فرشتگان، جایگاه رسالت الهی و محل نزول وحی هستند. اهل بیت همچون کشتی نجات در موج های سهمگین هستند که هر کس به آن متمسک شود نجات می یابد و هر کس از ان باز ماند غرق خواهد شد. پیش تر رفتن از اهل بیت یا بازپس ماندن از ایشان مانع نجات است و کسانی به مقصود می رسند که همراه و ملازم اهل بیت باشند. خداوند رعایت حقوق اهل بیت و اطاعت از ایشان و پذیرش ولایت آنان را بر دیگران واجب کرده است. دعاکننده در این دعا از خداوند می خواهد که خانه قلبش را با اطاعت آباد کند و او را با معصیت به رسوایی نکشد. مضم ...مشاهده ادامه مطلبصلوات شعبانیه دعایی نقل شده از امام سجاد(ع) که مستحب است در هر روز ماه شعبان هنگام ظهر شرعی و نیز شب نیمه شعبان خوانده شود. مضمون اصلی این صلوات بیان جایگاه اهل بیت(ع) و تأکید بر ولایت ایشان است. شیخ طوسی در مصباح المتهجد[۱] نقل کرده است که امام سجاد(ع) در هر روز ماه شعبان هنگام زوال و نیز در شب نیمه شعبان این صلوات را می خوانده است. کتاب های دیگر مثل اقبال الاعمال[۲] و جمال الاسبوع[۳] آن را از شیخ طوسی نقل کرده اند. آنچه در جمال الاسبوع نقل شده تفاوت هایی با سایر روایت ها دارد. در مفاتیح الجنان نیز این دعا در اعمال مشترکه ماه شعبان نقل شده است. و مولی احمد واعظ یزدی ( متوفی ۱۳۱۰ق ) کتابی به نام «شرح دعای شجرة النبوة» در شرح صلوات شعبانیه نوشته است و این کتاب مشتمل بر هشت هزار بیت شعر است.[۴] در این دعا عبارت صلوات چندین بار تکرار شده است. خواننده این عبارات از خداوند می خواهد که درود خویش را بر حضرت محمد(ص) و خاندان او نازل کند. آنچه در صلوات شعبانیه آمده بیشتر تأکید بر جایگاه اهل بیت پیامبر(ص) و امامان شیعه است. اهل بیت پیامبر(ص)، گنجینه علم، محل رفت و آمد فرشتگان، جایگاه رسالت الهی و محل نزول وحی هستند. اهل بیت همچون کشتی نجات در موج های سهمگین هستند که هر کس به آن متمسک شود نجات می یابد و هر کس از ان باز ماند غرق خواهد شد. پیش تر رفتن از اهل بیت یا بازپس ماندن از ایشان مانع نجات است و کسانی به مقصود می رسند که همراه و ملازم اهل بیت باشند. خداوند رعایت حقوق اهل بیت و اطاعت از ایشان و پذیرش ولایت آنان را بر دیگران واجب کرده است. دعاکننده در این دعا از خداوند می خواهد که خانه قلبش را با اطاعت آباد کند و او را با معصیت به رسوایی نکشد. مضمون دیگر دعا طلب توفیق همیاری مستمندان و فقیران است. ماه شعبان ماهی است که پیامبر اسلام(ص) به خواندن نمازهای آن و گرفتن روزه و شب زنده داری در آن مداومت داشته است. طلب توفیق پیروی از پیامبر اکرم(ص) در عمل به اعمال ماه شعبان و نیز طلب شفاعت ایشان و طلب عفو و رحمت الهی نیز جزو مضامین این دعاست.ابعاد۱۲x۸x۱ سانتی مترتعداد صفحاتیک