کتاب وایکینگ ها اثر سوزان مارگسون انتشارات سبزان

وایکینگ ها دریانوردانی کارآمد بودند. آن ها سوار بر کشتی های چوبی، دریاهای خروشان و صخره ها و کوه های یخ را پشت سر می گذاشتند. وایکینگ ها در دریاهای آزاد از بادبان های بزرگ و چهارگوش کشتی استفاده می کردند و با کمک ستارگان و خورشید جهت یابی می نمودند. دانش آن ها در خصوص شکل امواج، باد، ماهی ها و پرندگان دریایی نیز در یافتن مسیر بسیار مؤثر بود، اما هر زمانی که به نزدیکی خشکی رسیدند. برای حرکت در آب های ساحلی، بادبان ها را پایین می کشیدند و با پارو کشتی را هدایت می کردند. چوب به سرعت می پوسد، از این رو از اغلب کشتی های آنها، بقایای اندکی برجای مانده است. اما خوشبختانه، به خاطر سنت وایکینگ ها مبنی بر دفن ثروتمندان در کشتی هایشان، تعداد انگشت شماری از ناوهای آنها باقی مانده است. این شیر سنگی روزگاری در بندر یونانی پیروس قرار داشت. یک مسافر وایکینگ روی آن نوارهای حلقوی با نوشته های رونی، الفبای مردم اسکاندیناوی، نقش کرد. پس از مدت ها، در سال ۱۶۸۷ سربازان ونیزی این شیر را به ونیز بردند. نوشته های رونی طوری سائیده شده اند که دیگر خوانده نمی شوند. این نوشته تنها مدرک درباره نواحی است که وایکینگ ها بدان سفر کرده بودند.نویسندهسوزان مارگسونمترجممحمد آقاجریناشرانتشارات سبزانشابک۹۷۸۶۰۰۱۱۷۰۴۸۵موضوعتاریخقطعوزیرینوع جلدشومیزچاپ شده درایرانگروه سنیه بزرگسالنوع کاغذتحریرنوع چاپافستتعداد صفحه۱۲۰وزن۱۹۴ گرم