ورنی بافی یکی از صنایع دستی هنری ایران است. ورنی به عنوان زیر انداز، مفرش یا وسیله محل اسباب و اثاث منزل، عمداً در منطقه کوچ و استقرار عشایر شاهسون در مناطق شمال شرقی آذربایجان پیدایش و تکوین یافته است.
ورنی نه فرش است نه گلیم، بلکه نوعی زیر انداز است که هم سادگی و سبکی گلیم را دارد و هم ظرافت و زیبایی قالی را، ورنی به دلیل عدم استفاده از گره در بافت آن جزء گلیم و از جهت طرح، نقشه و شکل ظاهری آن مشابه قالی به نظر می آید.
ورنی، که گاه به آن گلیم سوزنی نیز گفته می شود نوعی سوماک است، که بدون مراجعه به نقشه توسط دختران و زنان عشایر ارسباران بافته می شود.
در واقع ورنی نوعی گلیم یک رو یا گلیم فرش نما بدون پرز است و به سبک پود پیچی یعنی گذراندن پود اصلی از تار و پیچش نخ خامه به دور نخ های تار شکل گرفته و نقش می پذیرد. تفاوتی که در بافت گلیم و ورنی وجود دارد این است که در گلیم، بافت به صورت گره های منقطع انجام می شود و نقوش آن توسط پود شکل می گیرد و تار به وسیله ی پود کاملاً پوشیده می شود، در حالیکه در بافت ورنی ایجاد طرح و نقوش بر سطح آن توسط پودگذاری اضافی حاصل می شود و تار و پود هر دو پوشیده است. پود اضافی، که پود اصلی خوانده می شود، مانند پود گلیم به صورت ساده از بین تارها عبور نمی کند، بلکه به دور تار حرکت پیچشی و غیره منقطع دارد.استان تولیدآذربایجان شرقیرنگ زمینهرنگارنگ
قرمزویژگی بافتدارای ریشهجنس پودپشمجنس تارپشمارتفاع نخ خاب۱۰محل تولیدمناطق عشایری ارسباران - خداآفرین - قشلاق قلی بیگلووزن۹ گرم